Site Loader

Ujmujące spojrzenie na prawdy o człowieku

Każdy miłośnik literatury prędzej czy później w swej przygodzie z wyimaginowanymi światami natknie się na twórczość Carlosa Ruiza Zafona. Niewątpliwie jest to autor, z którym trzeba się zapoznać – skradł on serca ogromnej ilości czytelników zafascynowanych jego niezwykłym warsztatem i tym, z jaką gracją operuje lekkim piórem. “Cień wiatru” to kolejna część z prawdziwie magicznej serii Cmentarza Zapomnianych Książek, serii, której ominięcie byłoby prawdziwym grzechem, jako że opowiada o tym, co kochamy najbardziej – o książkach pełnych trudnej do opisania słowami magii. Jednak to nie opowiadane przez autora historie są tu najważniejsze, a przekazywane przez niego wnioski na temat natury ludzkiej. Prawdy te są proste i nie wymagają wielkich filozofów do ich ustalenia, a zarazem w książce są przekazane w sposób, który sprawia, że czytelnik natychmiast utożsamia się z nimi, by na moment przerwać czytanie i zadumać nad tym, jak dany fragment odnosi się właśnie do niego.

“Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.” – Carlos Ruiz Zafon, “Cień wiatru”

Niewinne zauroczenie powieścią

Wydawałoby się, że fascynacja książką nie może przyczynić się do złego – a historia Daniela pokazuje czytelnikowi, że nic bardziej mylnego, jak się okaże, to nie ostatni raz, gdy w trakcie trwania powieści autor zagra nam na nosie. Bohater na kolejnych stronach powieści dokłada wszelkich starań, ażeby odnaleźć tajemniczego autora, nawet nie spodziewając się, że ten pozornie niegroźny sekret, w który się zagłębia, da życie najniebezpieczniejszej w jego życiu sytuacji. Co oznaczają coraz to kolejne części układanki rozsianej na drodze Daniela? Jak rozwikłać sens ukryty pośród poszlak, wskazówek autora? Nielicznym uda się rozwiązać zagadkę przed zakończeniem trzymającej w napięciu powieści i będąc całkowicie szczerą, mnie trzymała w niepewności do ostatniej strony, co rzadko kiedy się zdarza.

Barcelona – barwna i namacalna

Carlos Ruiz Zafon prowadzi czytelnika przez czarującą scenerię gotyckiej Barcelony, słowem kreując niezapomniany magiczny klimat. Recenzowanie jego twórczości to jak rzucanie się na głęboką wodę, tyle w niej niuansów, o których należy wspomnieć, tyle smaczków i dobrych cytatów. Niewielu autorów potrafi w tak rzeczywisty sposób opisać dane miejsce, oddać jego prawdziwy urok, a zarazem sprawić, że czytelnik czuje się tak, jakby przechadzał się ramię w ramię z głównym bohaterem powieści po renesansowej Barcelonie, jakby sam doświadczał każdego wyboju na brukowanej drodze czy spoglądał własnymi oczami na zachód słońca nad hiszpańskim niebem. Niesamowity kunszt Zafona sprawia, że oczarowani jego powieściami czytelnicy nawet po latach są w stanie przywołać wyraźne wspomnienia wyobrażeń kreujących się w ich głowach podczas lektury.

Zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com

Hiszpańskie książki

Może Carlos Ruiz Zafon (https://www.taniaksiazka.pl/autor/carlos-ruiz-zafon) nie napisał wiele książek, ale to co zostawił jest naprawdę znaczące i na pewno kolejne pokolenia z wielką przyjemnością będą sięgać po jego dzieła. Ten hiszpański pisarz zmarł młodo, bowiem odszedł w wieku 55 lat. To rak jelita grubego postanowił, że Zafon będzie musiał odejść, aby mógł on tworzyć daleko ponad nami w niebieskich zastępach. Zafon był nietypowym pisarzem, który sam określał, że on sam cały jest pisaniem. Jak to dzisiaj można zrozumieć? Może tak, że dzięki temu udało mu się stworzyć niebanalne książki, które na dodatek pozwalają na wędrówkę w głębi duszy człowieka? Jak to sam kiedyś stwierdził – pisze dla ludzi, którzy lubią dobre historie. Wydaje się, że jest to łatwe zadanie. Wcale tak nie jest, ponieważ stworzenie dobrej i wciągającej historii zajmuje nieco czasu. Zafon swój czas dzielił na pisanie książek i scenariuszy, które w Stanach Zjednoczonych cieszyły się ogromną popularnością. Kto jeszcze nie miał do czynienia z książkami pochodzącymi od tego autora hiszpańskiego, ten szybko powinien nadrobić zaległości.

Książę Parnasu

W tej to oto książce Carlos Ruiz Zafon odwołuje się do znanej postaci, która odpowiedzialna jest za stworzenie Don Kichota. Jeżeli ktoś jeszcze nie wie o kogo chodzi, to koniecznie powinien zajrzeć do tej pozycji. Autor przybliża nam sylwetkę Miguela de Cervantesa Saavedry,który miał przyjemność podróżowania do Włoch. Co też zdarzyło się podczas tego wyjazdu? Z kim Cervantes miał do czynienia? Zafon poświęcił mu bardzo dużo uwagi, ujawniając takie fragmenty życiorysu twórcy, o których nie do końca wiedzieliśmy. Dzięki hiszpańskiemu pisarzowi możemy dowiedzieć się, że twórca Don Kichota przyjaźnił się z barcelońskim drukarzem i księgarzem Antonim de Sempere. Kim był łazik Sancho Ferminem de la Torre? Jeżeli ktoś chce dowiedzieć się większej ilości rzeczy, których nie ujawniają oficjalne biografie Cervantesa, to koniecznie powinien przeczytać książkę Zafona.

Światła września

Książka przenosi nas do roku 1936. Simone Sauvelle zostaje sama na tym świecie z dwójką dorastających dzieci. Nagła śmierć męża uświadamia jej, że będzie musiała poszukać zatrudnienia, aby móc utrzymać siebie i dzieci. Na szczęście nie ma problemu ze znalezieniem pracy. Kobieta ląduje w domu pewnego wynalazcy Lazarusa. Jeszcze nie wie, że nowo znalezione zatrudnienie sprawi, iż ona i jej nowy znajomy wkroczą do świata kryminalnych intryg, gdzie niebezpieczeństwo może czaić się w różnych miejscach.

Ludzie autorstwa Racool_studio - pl.freepik.com

Hiszpański dziennikarz i jego książki

Carlos Ruiz Zafon z wykształcenia był dziennikarzem. Przez pewien czas sprawdzał swoje umiejętności w zawodzie dziennikarza. Ale tylko do 1993 roku, ponieważ później wyjechał on do Los Angeles, aby móc dalej rozwijać swoją karierę. Tylko, że za wielkim oceanem został scenografem filmowym. Z powodzeniem tworzył różnego rodzaju scenariusze, w przerwie poświęcając się powieściopisarstwu. Na swoim koncie ma kilka książek, które spotkały się z pochlebnymi recenzjami wśród wielu czytelników. Nie będziemy mieli już okazji do tego, aby przeczytać jakąkolwiek książkę jego autorstwa, ponieważ Carlos Ruiz Zafon odszedł z tego świata 19 czerwca 2020 roku. Pisarz zmarł na raka jelita grubego w Los Angeles. Pomimo tego, że na ponad dwadzieścia lat wyprowadził się ze swojej ukochanej Hiszpanii do Los Angeles, to zawsze pamiętał o miejscu skąd pochodził. Nic więc dziwnego, że zdecydowana większość jego książek ma akcję umiejscowioną w hiszpańskiej Barcelonie lub w jej okolicach.

Labirynt duchów

Zafon przenosi wszystkich do czasów, kiedy cała Hiszpania znajdowała się pod władzą generała Franco. Wszyscy doskonale pamiętają, że dla mieszkańców tego miasta nie był to łatwy czas. Ludzie musieli zmagać się z ostrym reżimem. Główną bohaterka jest Alicja Gris – piękna kobieta, która tak naprawdę jest pozbawioną skrupułów agentką. Kobieta ma do wykonania kolejne zadanie. Musi wyjaśnić zaginięcie ministra kultury Mauricia Vallsa. Ślady prowadzą kobietę do czasów, kiedy Valls był jeszcze dyrektorem budzącego grozę więzienia Montjuic. Alicja razem ze swoim pomocnikiem ma tylko kilka dni na to, aby odnaleźć zaginionego mężczyznę. W trakcie dochodzenia do jej rąk trafia książka pt.”Labirynt duchów”. Dlaczego dla jej dochodzenia ta książka jest tak ważna? Warto się tego przekonać zanurzając się w ciemne zaułki labiryntu dla duchów.

Cień wiatru

Ta książka okazała się absolutnym hitem, który pozwolił zagościć Carlosowi Ruizowi Zafonowi na to, aby na dłużej zagościć na listach światowych hitów. Dzieło opowiadające o tym, jak jedna książka może zmienić czyiś los. Dziesięcioletni Daniel Sempere nawet nie spodziewał się, że stara tradycja rodzina aż tak mocno zmieni jego życie. Tata wziął go do Cmentarza Zapomnianych Książek. To tam wybrał dla siebie “Cień wiatru”. Ojciec powiedział, że ta mała i niepozorna książka będzie miała wpływ na jego życie. Daniel na początku nie uwierzył, ale bardzo szybko musiał zweryfikować słowa, jakie powiedział do niego ojciec.

Ludzie zdjęcie Racool_studio - pl.freepik.com